Anasayfam Yap | Favorilere Ekle | Künye | İletişim | Reklam

    Anasayfa

   Resim - Fotoğraf

    Sahne Sanatları
    Müzik - Konser
    Sinema - Tv
    Kültür - Edebiyat
    Tarih - Arkeoloji
    Tasarım - Mimari
    İnsan - Polemik
  ●  Bizden Haber
  ●  Yazarlar
  ●  Yasal Uyarı
  ●  Linkler

 

Bizi Facebook'tan Takip edin Bizi Twitter'den takip edin

 

Üye / Yazar Girişi

 Kullanıcı :

 Parola   :

  Kayıt Ol

 

 

Kuzgunun Rüyaları

ŞEHİR TİYATROLARI
İSTANBUL DEVLET TİYATROSU

  


 

 

 

 

 

 

HIDRELLEZ, MÜZİKLİ OYUN

Geçtiğimiz sene İstanbul Şehir tiyatrolarında sahneye konan oyunu, işittiğimiz olumlu tenkitlerin sonunda 2013 sonbaharında izlemek fırsatı bulduk.
Geçen yıl, şehir tiyatrolarının izafi bağımsız yönetimine ve oyun seçimine, bir muhbir yazarın: ‘Bu tiyatrolarda muhalif oyunlar oynanıyor!’ ihbarı üzerine muhafazakar iktidarın müdahalesi sonucunda, sanatın bağımsızlığına inana biri olarak içerlemiş ve o taraflara gitmekte biraz çekingen olmuştuk.
Sonunda gittik ama pişman olmadık!

Oyun aydın genç nesil tarafından çok tutulmuş, salon tamamen doluydu, oyun arasında seyircilere kulak verdim, tekrar tekrar izlemeye gelenler vardı.
Hıdrellez oyunu, Meriç nehri kıyısındaki bir Çingene mahallesindeki yaşamı anlatıyor. Şimdilerde Roman dediğimiz, bu kendisiyle barışık halkın fondaki renkli öyküsü arkasında, bir türlü kırılamayan cehaletin ve bazı olumsuz geleneklerin beraberinde getirdiği yoksulluk çıkmazı yanında, politik baskı rejiminin şerrinden kaçmaya çalışan bir aydının öyküsü de var. Oyun genelde toplum tarafından önyargılarla ötekileştirilmiş ama saflıkları ile hoşgörüyü hak eden, şimdilerde Roman dediğimiz (ama onlar kendilerine çekinmeden Çingen, Çopar, Kipti diye isimler verebiliyorlar) o renkli katmanın öyküsünü anlatıyor.

Oyunu genç yazar Firuze Engin kaleme almış! Kurgu oldukça güzel, diyaloglar tutarlı. Yönetmen Ali Yaylı, başarılı bir uygulama ortaya koymuş.
Başrollerde ise Elçin Atamgüç, Engin Akpınar, Şenay Bağ ve Gürol Güngör oynuyor. Oyuncular koyu bir Trakya şivesi ile konuşuyorlar.
Bu dile akıcı hakimiyetleri çok başarılı ama tiyatro kökenli bir dostumun bana anlattığı yorumuna göre; özellikle yoğun Çingene ve sokak argosu ile konuşan karakterler zaman zaman yeni nesil tarafından anlaşılamıyorlar. Sahnenin en üzerinde karanlık alanda konuşma metinleri yazı şeridi olarak bazen geçiyor ama o da bire bir yoğun argolu orijinal metini aktarıyor!
Halbuki en azından bu üst yazı günümüz Türkçesine tercüme edilmiş metini aktarsaymış, daha iyi olurmuş.
Oyunun müziklerini ‘Balık Ayhan’ hazırlamış. Çağdaş formlara uymuş neşeli ve oynak Roman müziği oyuna değer katıyor, seyirciyi kavrıyor.

Oyun zengin görselliği, müzikalitesi ve senaryodaki birçok unsurla ünlü müzikal West Side Story(Batı Yakasının Öyküsü) müzikalini andırıyor. Ondan esinlenme olmuş mu bilemeyiz (Gerçek ‘Batı Yakası Hikayesi’de, Romeo Jülyet’ten esinlenmişti!) ama bu oyuna Türk Batı Yakası Öyküsü diyebiliriz. Benzerlikler zengin görselliğinden başlayıp, konunun göçmen alt kültürde geçmesinden, sosyal mesajlarındaki çevre ve cehaletin yoksulluğu körükleyip insanları suça yöneltmesi, gençlerin bir türlü kendilerini düze çıkaracak bir bilinç düzeyine erişemeden hep aynı sarmalın içinde yuvarlanmaları, temel benzerlikler.

Ama oyun birçok açıdan özgün, Roman yaşamını aynı bir belgesel gibi anlatıyor! Karakterlerin meslekleri, davranış tarzları, zihinsel yapıları, argo ve küfürlü konuşmaları dahil, kişilikleri titizce işlenmiş ve bize kaybolmakta olan (ve çoğunlukla önyargılarla yanlış anlaşılmış,) bir toplum katmanını, mükemmel müzik eşliğinde bize yansıtıyor. Mesajlar (dikkat verildiğinde) kuvvetli. Özellikle Romanların her türlü zorluk ve acı karşısında bile ayakta kalmalarını sağlamış olan o anı yaşama durumları, kederi (kin, nefret, intikam gibi olumsuz duyguları da dahil olmak üzere) kısa sürede arkada bırakabilme becerileri bu halkın sevimli yanları.

Kendisi de Hacıhüsrev’den gelme olan yönetmen (ayrıntılardaki zenginliğin nedeni bu olmalı!) Ali Yaylı bu oyunu anlatırken, Roman müziğinde olan o insanın kanını kaynatan, oynatan 9/8 aksak ritmin, Çingene yaşamında insanların içinde yaşadığını ve sonunda onları ayakta tuttuğunu yazmış!

Hıdrellez oyununun görselliği çok zengin, kareografi ve müzikalitesi mükemmel, mesajı olumlu.
Tiyatro seyircisi daha ne ister!


Cengiz ÖZDER
30.11.2013

Facebook ta paylaş


Yazarın Tüm Yazıları...  -   Yazar'a mesaj yaz  -   Yorum Yaz 





 

Yorum Yaz

 

Tavsiye Et

Okuyucu Yorumları


 

SanatsalHaber Basın Konseyi üyesi olup Basın Meslek İlkelerine uymaya söz vermiştir. SanatsalHaber'de yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.
Sitede yayınlanan yazı ve fotoğrafların her hakkı saklıdır. İzinsiz veya kaynak gösterilmeden kullanılamaz. Copyright © 2008-2015 SanatsalHaber.com.